Wi-Fi ve Bluetooth olmadan belge transferi başladı! Tek gereken ekran ve kamera

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Bir geliştirici, iki aygıt arasında süratle değişen QR kodları üzerinden belge gönderebilen Decimen Optical Transfer isimli sistemi geliştirdi. İnternet, Bluetooth ilişkisi yahut aygıt eşleştirmesi kullanmayan prototipte bilgi, bir aygıtın ekranından öteki aygıtın kamerasına ışık yoluyla aktarılıyor.

Paylaşılan demoda 365 KB büyüklüğündeki bir belge 2,6 saniyede gönderildi ve 140,42 KB/s transfer suratı ölçüldü. Daha kapsamlı testlerde ise sabitlenen aygıtlarla yaklaşık 186 KB/s düzeyine çıkıldı.

Decimen Optical Transfer, evrakın tamamını tek bir QR koduna sığdırmaya çalışmıyor. Gönderilecek data küçük bloklara ayrılıyor ve bu bloklardan oluşturulan QR kodları ekranda art arda gösteriliyor.

Alıcı aygıtın kamerası kodları imaj kareleri halinde yakalıyor ve tarayıcı üzerinde çalışan yazılım belgeyi tekrar oluşturuyor. Transfer sırasında özel bir taşınabilir uygulama, Bluetooth eşleştirmesi yahut belge datalarını taşıyan bir Wi-Fi ilişkisi gerekmiyor. Alıcı tarafta sırf kamera müsaadesi kullanılıyor.

Sistemde klasik sıralı paket transferi yerine fountain code, yani çeşme kodu tekniği kullanılıyor. Gönderici, evrak bloklarını direkt muhakkak bir sırayla yollamak yerine her QR karesinde rastgele seçilen blokların XOR süreciyle birleştirilmiş halini gösteriyor.

Alıcı aygıtın belgeyi çözebilmesi için karelerin tamamını yahut muhakkak bir sırayı yakalaması gerekmiyor. Yaklaşık yüzde 15 ek kare toplandığında eksik bloklar matematiksel olarak yine oluşturulabiliyor.

Bu usul, ekran ile kamera arasındaki tek yönlü ilişkinin temel sıkıntılarından birini ortadan kaldırıyor. Kamera; hareket, bulanıklık, ekran yenileme zamanlaması yahut otomatik odaklama sebebiyle birtakım QR kodlarını kaçırabiliyor.

Sistemde geri iletişim kanalı bulunmadığı için alıcı aygıt kaçırdığı bir karenin yine gönderilmesini isteyemiyor. Fountain code yapısı, okunamayan kareleri atlıyor ve kâfi sayıda farklı kare toplandığında belgeyi çözüyor. Gönderici ile alıcının kare suratlarının birbiriyle birebir olması da gerekmiyor.

Her QR kodunda 20 baytlık bir başlık yer alıyor. Bu başlık; oturum kimliği, kare sıra numarası, bilgi bloklarının sayısı ve büyüklüğü, toplam belge boyutu ile doğrulama özetini taşıyor.

Alıcı aygıt devam eden bir transferi ortasından yakalayabiliyor. Gönderici tekrar başlatıldığında oluşturulan yeni oturum kimliği, alıcının evvelki transferi bırakıp yeni evraka geçmesini sağlıyor. Tamamlanan belge, transferden sonra hash bedeliyle denetim ediliyor.

GitHub’da yayımlanan sadeleştirilmiş prototip varsayılan olarak saniyede 24 QR kodu gösteriyor ve her karede 1.465 bayt bilgi taşıyor. Yakın uzaklıkta daha yoğun QR kodları kullanıldığında kare başına bilgi ölçüsü 2.953 bayta çıkarılabiliyor. Kare yoğunluğu arttıkça transfer suratı yükseliyor fakat kodların kamera tarafından hakikat okunması zorlaşıyor.

Projenin temelini oluşturan daha kapsamlı deneyde 120 Hz ProMotion ekran, daha yoğun QR kareleri, tıpkı anda gösterilen birden fazla kod ve yanılgı düzeltmeli renk kanalları kullanıldı.

Elde tutulan telefonlarla yaklaşık 128 KB/s sürat ölçülürken aygıtların sabitlenmesiyle yaklaşık 186 KB/s düzeyine ulaşıldı. Geliştirici, şahsî testlerindeki en yüksek bedelin yaklaşık 180 KB/s olduğunu da açıkladı. Bu sürat yaklaşık 1,44 Mbit/s bilgi transferine karşılık geliyor.

İlk görüntüde kullanılan yaklaşık 365 KB büyüklüğündeki evrak 2,6 saniyede aktarıldı. Geliştirici, kelam konusu içeriğin yaklaşık 15 saniyelik ve 150 Kbit/s bit suratına sahip bir görüntü olduğunu belirtti.

Prototip, 120 KB/s düzeyini sistemli olarak koruyabilirken kameranın sabitlenmesi, ekran parlaklığı, aygıtlar arasındaki aralık ve otomatik odaklama performansı sürat üzerinde direkt tesirli oluyor.

Özellikle elde tutulan aygıtlarda kameranın daima yine odaklanması, okunabilen QR kodu sayısını azaltıyor. Proje evraklarında telefonun bir yüzeye yaslanması yahut sabitlenmesi öneriliyor. Gönderici ekranın yüksek parlaklıkta çalıştırılması da kodların kamera tarafından daha kolay algılanmasını sağlıyor.

Geliştirici, projeyi önbelleğe alınmış bir web tabanlı MP3 oynatıcı üzerinde çalışırken hazırladı. Müzik belgelerini, iki telefonun aynı ağa bağlı olmasını gerektirmeden paylaşmanın bir yolunu ararken süratle değişen QR kodlarının kullanılabileceğini düşündü. Çalışan kavram kanıtlama prototipi Claude Code yardımıyla bir gecede oluşturuldu.

Kod çözme süreci direkt web tarayıcısında gerçekleşiyor. Safari’nin yerleşik BarcodeDetector arayüzünü desteklememesi sebebiyle projede WebAssembly biçiminde çalışan ZXing-C++ kullanılıyor.

Kamera kareleri requestVideoFrameCallback üzerinden birden fazla çalışma iş parçacığına aktarılıyor. Personeller yoğun olduğunda birtakım kareler işlenmeden bırakılıyor fakat fountain code sistemi transferin devam etmesine müsaade veriyor.

Geliştirme sırasında iOS’un kamera kare suratı idaresi de ayrıyeten ele alındı. iPhone’da saniyede 60 kare sadece ülkü paha olarak talep edildiğinde sistemin gerçekte 30 FPS manzara verebildiği belirlendi. Prototip desteklenen aygıtlarda 60 FPS’i direkt talep ediyor ve başarısız olması halinde daha düşük kare suratına geçiyor.

QR kodlarının kendi yanılgı düzeltme düzeyi en düşük seçenek olan L seviyesinde tutuluyor. QR kodunun iç kusur düzeltmesi bozulmuş bir manzara karesindeki dataları kurtarırken fountain code katmanı büsbütün kaçırılan kareleri telafi ediyor. Daha yüksek QR yanılgı düzeltmesi data kapasitesini azalttığı için okunamayan karelerin atılması ve yeni karelerin toplanması tercih ediliyor.

Decimen Optical Transfer’ın veri kanalı ekran ile kamera arasında kuruluyor. Belgenin baytları Wi-Fi, taşınabilir internet, Bluetooth yahut lokal ağ üzerinden gönderilmiyor. Buna rağmen GitHub’da yayımlanan mevcut prototip, gönderici ve alıcı web sayfalarının açılması için geliştirme sunucusundan yararlanıyor.

Kurulum sırasında proje bir aygıtta Vite geliştirme sunucusuyla çalıştırılıyor. Gönderici sayfası mahallî aygıttaki HTTPS adresinden, alıcı sayfası ise Vite tarafından oluşturulan lokal ağ adresinden açılıyor.

Tarayıcıların inançlı olmayan HTTP sayfalarında kamera erişimini engellemesi sebebiyle sunucu kendinden imzalı bir HTTPS sertifikası kullanıyor. Kullanıcının iOS yahut Android tarayıcısında sertifika ikazını geçmesi gerekiyor.

Dolayısıyla GitHub’daki mevcut sürüm, iki büsbütün bağımsız aygıtta hiçbir ön hazırlık yapılmadan çalışan son kullanıcı uygulaması niteliğinde değil. Sayfalar açıldıktan sonra asıl evrak içeriği ağ üzerinden değil, süratle değişen QR kodlarından oluşan optik kanal üzerinden taşınıyor. Projenin geliştirildiği önbellekli web uygulaması yaklaşımında ise gerekli sayfaların aygıtlara evvelce yüklenmesi mümkün.

Yayımlanan sadeleştirilmiş prototipte kullanıcılar 512 KB yahut 2 MB büyüklüğündeki örnek görseller arasında seçim yapabiliyor. Gönderim kare suratı, kare başına data ölçüsü, QR kusur düzeltmesi, kodun ekrandaki boyutu, kamera çözünürlüğü ve kod çözme emekçisi sayısı ayarlar üzerinden değiştirilebiliyor. Ayarlarda yapılan her değişiklik yeni bir transfer oturumu başlatıyor.

Hareketli QR kodları üzerinden evrak transferi yeni bir fikir değil. 2018 yılında yayımlanan TXQR projesi de animasyonlu QR kodlarını fountain code tekniğiyle birleştirdi.

Airgapped QR Code Transfer isimli öbür bir proje, tarayıcı üzerinden sıkıştırılmış dataları sıralı QR kesimleri hâlinde aktardı. Libcimbar ise standart QR kodlarını kullanmak yerine yüksek yoğunluklu renkli sembollerden oluşan özel bir optik bilgi formatı geliştirdi.

Decimen geliştiricisi, fikri daha evvelki projeleri görmeden oluşturduğunu, emsal çalışmaların varlığını birinci demoyu yayımladıktan sonra öğrendiğini açıkladı. Başka projelerin irtibatları daha sonra Decimen deposuna eklendi. Projenin kaynak kodları MIT lisansı altında GitHub’da yayımlandı.